از آسمان گوشه گیر من ستاره را بگیر 

بیا و از هوای چشم من اشاره را بگیر

تلو ، تلو نمی رسد نگاه مست من به تو

خودت بیا و این خماری دوباره را بگیر

اگر دل از ندای چشم تو سراغ چاره رفت

مرا ز شش جهت بخوان و راه چاره را بگیر

تو شاه قلب من ، منم گدای کور ژنده پوش

به غارتم بیا و این لباس پاره را بگیر

تو شاه دل شدی و می بُری دو لوی روح و جان

تو حکم کن مرا و آس قلب پاره را بگیر

بیا و در تصادف نگاه و نور و آینه

شکسته های قلب مرد در نظاره را بگیر

مرا نیت کن و وَرق بزن دو پلک گیج و مست

و از جواب فال من ، تو استخاره را بگیر

و من اشاره می دهم : " بیا به خلوت درخت "

تو هم بیا پری ، ز دست من !! شُماره را بگیر ...

 

                                 

 

                                    س.ش.بهشت

                                   بهبهان ـ بهار ۸۵